خبرنامۀ محک – شمارۀ 37 – دورۀ دوم – دی ماه 1386

هشدار
رمز حیات
مادری هستم که می خواهم رنج و مشقتی را که در چند ماه گذشته تحمل کرده ام برای آگاهی دادن به شما از آنچه در اطرافمان می گذرد بازگو کنم.
چندی پیش از رادیو شنیدم که روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران از شهروندان درخواست کرد در صورتی که برای توزیع مواد غذایی و نوشیدنی ها از ظروف یکبار مصرف استفاده می کنند حتماً باید آن ظروف استاندارد باشند.... با شنیدن واژۀ استاندارد داغ دلم تازه و تجربه تلخ چند ماه گذشته پیش رویم زنده شد:
در اول شهریور 1385 همسرم که مردی 46 ساله است دچار دردهای شکم و انسداد روده شد، به طوری که مجبور شدیم او را در بیمارستان بستری کنیم، به دنبال آن پس از دو روز دو فرزندم دچار دردهای مشابه و شدیدتری شدند به گونه ای که شبانه روز از ناحیۀ شکم، زانو، کمر، قفسۀ سینه و مفاصل به شدت درد می کشیدند. انسداد روده، یبوست، زردی چهره و کم خونی شدید نیز بر دردها اضافه شده بود. در مدت دو ماه، پزشکان چهار بیمارستان، آزمایش های زیادی برای تشخیص بیماری فرزندانم انجام دادند.
سرانجام پس از انجام انواع آزمایش ها، مطالعات، پرس و جوها و نیز بررسی وسایل خانه مشخص شد که عامل مسمومیت از نوع ویژه ای است که با سرب به وجود آمده است، پس از جستجوی بسیار دریافتیم که لولۀ رنگ ویترای با نام پرشین که پسرم از آن برای نقاشی هایش استفاده می کرد و در کمد اتاقش گذاشته بود مسبب این ماجرا بوده است. در مدت 6 ماه، سرب درون رنگ متصاعد شده و سم در داخل خانه به خصوص اتاق بچه ها پخش شده بود. همسرم نیز چون از کامپیوتر اتاق بچه ها استفاده می کرد، دچار این مسمومیت شده بود. پس از آنکه نوع مسمومیت پسرانم مشخص شد، رنگ ویترای پرشین به سازمان انرژی اتمی فرستاده شد تا مورد بررسی قرار گیرد. میزان سرب نرمال در بدن 5 تا 25 است. این میزان نشان می دهد که این رنگ چگونه فرزندان مرا مسموم کرده است. سرب موجود در بدن پسرانم در این 6 ماه، حتی تا مغز استخوان آن ها نیز نفوذ کرده بود و این دردهای بسیار شدید و وحشتناک، ناشی از نفوذ سرب در مغز استخوان بود.
در اینجا ضمن هشدار به خانواده ها هنگام خرید مواد و ابزار آموزشی برای فرزندانشان و توجه به استاندارد بودن این مواد، قصد دارم این نکته را یادآور شوم که فرزندان من در مدت چند ماه صدمات زیادی تحمل کردند و عواقب آن همچنان نیز ادامه دارد. از دریافت داروهای قوی و تحمل آزمایش های مختلف از جمله بیوپسی مغز استخوان تا صدمات وارد شده به کبد، روده و کم خونی و همچنین صرف هزینه های چند میلیونی، اضطراب، نگرانی ها و بی خوابی ها که همه این ها از تولید یک محصول غیر استاندارد که با بی مسئولیتی تهیه و راهی بازار شده، نشأت گرفته است.
زندگی از لحظۀ تولد تا مرگ سراسر تجربه است. تجربه هایی که شادی می آفرینند و تجربه هایی که انسان را غمگین می کنند. برخی از این تجربه ها ناشی از عدم آگاهی است. با امید به اینکه بیان این تجربۀ تلخ، زنگ هشداری برای شما و کسانی که این مطالب را می خوانند به صدا در آورد.

فخری پرنده شب
کتابدار کتابخانه تحقیقاتی شورای کتاب کودک

با کلکسیونی از برترینهای خانه و آَشپزخانه در جهان و نشان های بهداشت جهانی آشنا شوید تا سلامتی و تندرستی خود و خانواده تان را تضمین کنید.

مقاله ای از روزنامۀ همشهری – فلز در کمین – 6 مهر 1387

خطر سرب بر سلامت انسان به ویژه کودکان
تماس کودکان با سرب باعث ناتوانی در یادگیری، عقب ماندگی ذهنی، آسیب های بینایی و شنوایی می شود. حتی مقدار کم سرب خطرات جدی در پی دارد که در طولانی مدت اثرات آن معلوم می شود. وجود سرب در بدن، ترمیم و بهبود بافت مغز را بعد از آسیب مغزی به تأخیر می اندازد و باعث بروز سرطان، مشکلاتی در دستگاه تولید مثل، افزایش فشار خون و اختلالات عصبی شده، بر حافظه و تمرکز اثرات سوء گذاشته و باعث درد عضله و مفاصل می شود.
سرب در کجا یافت می شود:
• رنگ ها: در رنگ منازل به خصوص مکانهای قدیمی، سرب وجود دارد.
• آب نوشیدنی: در بعضی منازل در سرویس لوله کشی و یا لحیم آن ها از سرب استفاده شده است.
• اسباب بازی ها و وسایل سرگرمی: در رنگ بعضی اسباب بازیها سرب به کار رفته است.
• ظروف غذا: ظروف چینی، سرامیکی و بعضی پرسلین های ارزان قیمت و همچنین ظروف کریستال ممکن است حاوی سرب باشند.
ظروف پخت و پز و ظروفی که با مواد غذایی در ارتباط هستند بر کیفیت و سلامت غذا تأثیر می گذارند.
بنابراین از عدم وجود سرب و کادمیوم در لعاب ظروف سرامیکی، چینی و پُرسلین اطمینان حاصل کنید.